Het eigen karakter van elk evangelie

Wie aan moslims vraagt waarom ze zo weinig in de Bijbel lezen, krijgt vaak als antwoord dat de Bijbel niet betrouwbaar is. Want, bijvoorbeeld, in het evangelie naar Johannes staat het verhaal van de bruiloft te Kana, maar dat staat niet in de andere evangeliën. Zo zijn er heel veel verschillen of zelfs tegenstrijdigheden, zo vindt men. Wat over het hoofd gezien wordt is het eigen karakter van elk evangelie: elk evangelie heeft zijn eigen invalshoeken en accenten; samen bieden zij een rijke kijk op het veelzijdige leven van Jezus. Voor toerusting, catechese of een leerhuis gebruik ik vaak mijn notities over het eigen karakter van elk evangelie; misschien heeft u er ook wat aan, al is het een beetje telegramstijl… Lees “Het eigen karakter van elk evangelie” verder

De tien geboden in mijn eigen woorden

Regelmatig, als ik voorga in de eredienst, lees ik de tien geboden in mijn eigen woorden. Want met ‘de sabbat houden’ wordt bedoeld dat je niet altijd moet werken, maar tenminste één dag per week afstand moet nemen, en welke dag dat is, is niet zo belangrijk: in Pakistan werkte ik zeven jaar op de zondag, want vrijdag was de vrije dag. Zo moet je je ouders niet eren als ze je mishandelen of misbruiken; zeg dat dan ook! Vandaar de onderstaande versie… Lees “De tien geboden in mijn eigen woorden” verder

Kan het bestaan van God bewezen worden?

In mijn discussies met andersdenkenden, atheïsten, agnosten of ongelovigen komt vaak de vraag ter sprake: Bestaat God? Al lang geleden heb ik afgeleerd om via allerlei redenaties het bestaan van God te bewijzen. Met name in de Middeleeuwen had men tal van vernuftige Godsbewijzen bedacht. Maar er mankeerde altijd wel iets aan… Omgekeerd vergat ik zelden, ook al lang geleden, mijn ongelovige gesprekspartner er aan te herinneren dat hij of zij evenmin kon bewijzen dat God niet bestaat. De ander kan eigenlijk alleen maar zeggen: ‘Ik geloof dat God niet bestaat.’ Maar ook dat is een geloof en geen bewijs. Lees “Kan het bestaan van God bewezen worden?” verder

Het godsbeeld van de oude schildpad

Op 23 augustus 2012 zag ik een herhaling van een uitzending van de VPRO, getiteld ‘Van de schoonheid en de troost’. Het was een documentaire van Wim Kayzer waarin hij een gesprek heeft met Freeman Dyson en zijn vrouw over zijn kleinkinderen en kinderen. In deze documentaire leest Freeman een kinderboek voor aan drie kleinzoons en dat gaat over de oude schildpad. Al kijkende schreef ik mee met dit verhaal, dat vertelde dat er op aarde een discussie ontstaan was over de vraag wie God eigenlijk was. Het verhaal ging ongeveer zo: Lees “Het godsbeeld van de oude schildpad” verder

Bauke Vaatstra verdient geen prijs

Op 19 januari kwam in het nieuws dat de oud-directeur van Vluchtelingenwerk in Leeuwarden, Guido Klabbers, aangifte van bedreiging gedaan heeft tegen Bauke Vaatstra. Aanleiding voor de aangifte is de onlangs aan Vaatstra toegekende Machiavelliprijs 2012. Klabbers wil niet dat Vaatstra die prijs krijgt. Klabbers beschuldigt de vader van de vermoorde Marianne Vaatstra ervan hem in 1999 telefonisch met de dood te hebben bedreigd. Aanleiding voor die bedreiging was een artikel dat Klabbers destijds in de Leeuwarder Courant schreef over de onrust, die was ontstaan, omdat sommige mensen meenden dat de dader gezocht moest worden onder asielzoekers. Vaatstra pleitte destijds ondermeer om een radicale wijziging van de asielpolitiek. De Machiavelliprijs wordt jaarlijks uitgereikt voor een opmerkelijke prestatie op het gebied van publieke communicatie en Vaatstra zal de prijs op 12 februari in ontvangst nemen. De Stichting Machiavelli laat in een reactie op de eigen website weten “alle relevante feiten te kennen” en zegt dat de prijs gewoon aan Vaatstra wordt uitgereikt. Lees “Bauke Vaatstra verdient geen prijs” verder

Joodse en Palestijnse tranen

Onlangs (2010) verscheen bij uitgeverij Skandalon het boek ‘Joodse en Palestijnse tranen’ van Johan M. Snoek. De ondertitels zijn ‘Kerkelijk verzet tegen Auschwitz’ en ‘Het Israëlisch-Palestijns conflict’. Vanaf blz. 95 tot 127 geven Dick Boer, Maarten den Dulk, Wilken Veen en Anton Wessels hun eigen bijdrage. In het aanhangsel, blz. 79-94, vat Snoek zijn eerdere publicatie ‘The Grey Book’ samen, een boek waarin het verzet tegen de jodenvervolging van 1933-1945 door de niet-katholieke kerken in Europa en de VS wordt belicht. Lees “Joodse en Palestijnse tranen” verder

Johannes Damascenus

Johannes Damascenus. Een waardevolle historische bijdrage aan de dialoog tussen Christenen en Moslims.

In de reeks ‘Ad Fontes’ verscheen een nieuw deel, getiteld ‘Johannes Damascenus & Theodorus Abu Qurra, De eerste christelijke polemiek met de islam’.* De vertaling en toelichting is verzorgd door Michiel Op de Coul en Marcel Poorthuis, respectievelijk classicus en hoogleraar interreligieuze dialoog, beiden werkzaam aan de universiteit in Tilburg.

De uitgave mag er zijn en is zeer verzorgd. De griekse tekst is integraal opgenomen, zodat ieder, die deze taal machtig is, de vertaling kan beoordelen. Uit het boek ‘De Ketterijen’ van Johannes van Damascus is het honderdste hoofdstuk opgenomen dat handelt over de Islam. Vanaf p. 47 wordt het werk van Abu Qurra ingeleid en vervolgens weergegeven. Hij krijgt dus de meeste ruimte, en terecht omdat hij, eerder dan Johannes van Damascus, de auteur is van de ‘Disputatio Saraceni et christiani’, zie p. 48. Overigens is dit dispuut wel geschreven in de geest van Johannes van Damascus. Van Qurra zijn ook zijn ‘Opuscula Islamica’ opgenomen, die laten zien dat christenen soms goede kennis van de Islam hadden. Lees “Johannes Damascenus” verder

De Vervolgde Kerk en Gevallen Vrouwen in Pakistan

Dit gelijknamige boekje werd geschreven door Roman Gruijters en in 2011 uitgegeven door de Tiltenberg in Vogelenzang. Ik kan dit boekje om de volgende redenen niet aanbevelen:

  1. De titel geeft aan dat het om de vervolgde kerk en gevallen vrouwen gaat, maar het gaat ook over de sociale leer van de Rooms-Katholieke Kerk, het systeem van kasten in Pakistan, de sociale verhoudingen, islamisering enz. De schrijver wil teveel in 80 blz.
  2. Het boek is slordig; zo wordt in de inleiding gezegd wat in de verschillende hoofdstukken behandeld zal worden, maar er is nergens in het boek noch in de inhoudsopgave sprake van hoofdstuk 1, 2 enz; op p. 56 lezen we dat de Taliban islamitisch is, maar het woord Taliban is een arabisch meervoud, en er moet dus staan: De Taliban zijn islamitisch; op p. 6 staat dat Pakistan in 1948 ontstond, op p. 7 staat het goede jaartal: 1947; op de achterflap staat: de auteur ronde in 2006 zijn master-scriptie af. En waarom spreekt de titel van gevallen vrouwen? Ze worden, in de visie van de auteur, vervolgd!
  3. Er wordt erg gegeneraliseerd: religieuze minderheden worden in zijn visie beschouwd als de onreinen van de samenleving, p.4; de Taliban zijn een product van de madrassas, p. 10, waar een zeer intolerante vorm van de islam wordt onderwezen, p. 9; in de Punjab treffen we een beknottend familiesysteem aan, p. 25, en mannen worden beschouwd als wezens zonder zonde, p. 27; huwelijken worden altijd gearrangeerd, p. 33; de Taliban is islamitisch en Pathaan, p. 56, en als een meisje geboren wordt, moet de familie altijd gecondoleerd worden, p. 63.
  4. Inhoudelijk kun je tal van vragen stellen bij thema’s als islamisering, het kaste-syteem, de vervolgde kerk, de Taliban en de positie van vrouwen en meisjes.

Lees “De Vervolgde Kerk en Gevallen Vrouwen in Pakistan” verder