Islam in Nederland

De titel van het boek* zegt heel weinig, en zeker niet wat de auteurs beogen. De titel had beter kunnen luiden: ‘Islamitische bijdragen aan de Nederlandse samenleving’. Positief is dat overwegend islamitische auteurs aan het woord komen. In de meeste artikelen wordt het helaas toch te weinig praktisch en worden prangende vragen hoogstens genoemd maar niet behandeld [positie van vrouwen, vrijheid van godsdienst, militante Islam]. Lees “Islam in Nederland” verder

Wat christenen geloven & moslims niet begrijpen

De titel van dit boek* zou denigrerend uitgelegd kunnen worden; beter was: Wat christenen geloven & moslims anders uitleggen. Deel 1 gaat over de leer aan de hand van zes islamitische geloofspunten, deel 2 handelt over het leven aan de hand van de laatste zes van de tien geboden. Dit boek vertelt wat christenen geloven tegen de achtergrond van islamitische overtuigingen en misvattingen en wil zo christenen toerusten voor de ontmoeting met moslims. Daar slaagt dit boek niet in. Lees “Wat christenen geloven & moslims niet begrijpen” verder

Verkuyl is voor onze tijd geen goede gids voor de dialoog met moslims

Ruud Stiemer is predikant van ’s Gravenhage-Oost (PKN) en promoveerde op 29 mei 2012 op onderstaande studie*, informatie die ontbreekt op de achterflap. De drie centrale hoofdstukken zijn allen chronologisch opgezet. De hoofdvraag van de studie is hoe het evangelie zich verhoudt tot religies en levensbeschouwingen, want Verkuyl was het oneens met de gedachte dat alle godsdiensten in wezen gelijk zijn. Met andere woorden: Wat is de theologia religionum van Verkuyl en hebben we aan die visie ook nog iets voor vandaag? – een vraag die Stiemer positief beantwoord heeft in zijn studie. Knap dat Stiemer naast het werk als predikant in de gemeente deze dissertatie kon voltooien; dat is een felicitatie waard. Lees “Verkuyl is voor onze tijd geen goede gids voor de dialoog met moslims” verder

Kerk, islam en populisme

Dit stuk bespreekt het boekje ‘Islam, populisme en kerkelijke respons vrijzinnigen aan het woord ’, een uitgave van de Remonstrantse Broederschap in 2012*, die o.a. dient als voorbereiding voor de Beraadsdag 2013. Als auteur staat vermeld Antje van der Hoek, maar achter haar naam had beter [red.] kunnen staan, want in het boekje van zo’n 100 bladzijden komen ook anderen ruimschoots aan het woord [Ajouaou, Bosman-Huizinga, Goud en Otto]. Het boekje handelt om de vraag wat het vrijzinnige antwoord zou kunnen zijn op de voedingsbodem voor onbegrip en vijandsbeelden ten opzichte van moslims en de islam. Lees “Kerk, islam en populisme” verder

Christelijke Dogmatiek

Dr. G. van den Brink en dr. C. van der Kooi schreven een duidelijke, orthodoxe, niet-polemische, verantwoorde en kloeke inleiding in de christelijke geloofsleer.* Het boek is van meet af aan opgezet vanuit het perspectief van de triniteit en dat is winst. Het heeft ook aandacht voor seksualiteit, en dat is terecht maar ongewoon, al is het jammer dat over homoseksualiteit gezwegen wordt. Het boek is allereerst voor studenten bedoeld en is als zodanig geslaagd doordat het begrijpelijke taal gebruikt en zaken goed uitlegt, bijvoorbeeld in het beeld van een tweeling in de baarmoeder die zich geen voorstelling kan maken van het leven na de geboorte, p. 72v. Lees “Christelijke Dogmatiek” verder

De vele gezichten van Jezus Christus

In dit boek geeft de auteur* ons een overzicht van én confrontatie met christologiën wereldwijd, en levert zo een mooi voorbeeld van interculturele, contextuele, systematische theologie. Dit boek is een vertaling van een Duitse publicatie uit 1999, die ook in het Engels verscheen in 2001. In deel I, tot p. 58, fundeert Küster zijn keuze om te spreken over ‘Contextuele theologie’, die zichzelf voortdurend ter discussie moet stellen vanwege het criterium van de dialoog, p. 46, en intercultureel moet zijn om tussen de verschillende contextuele gestalten van het christelijk geloof te kunnen opereren; daartoe dienen regels voor de dialoog geformuleerd te worden, p. 57. Lees “De vele gezichten van Jezus Christus” verder

Geworteld in Pakistan

Dit artikel werd gepubliceerd op www.reliflex.nl, 8-1-2007.

Ik was nog maar korte tijd in Pakistan toen ik daar kennismaakte met een gedicht uit buurland Iran. Een stukje daaruit:

O, mijn geliefde,

Of jij moet moslim worden

Of maak mij anders een christen.

Want ik heb in de koran gelezen dat

Waar je je gezicht ook heenwendt,

Je het gezicht van God zult vinden.

Dus als de deur van de moskee gesloten is,

Kunnen we naar de kerk gaan.

 

Dit ruimhartige en tolerante gedicht is voor mij toonaangevend gebleven voor de relatie tussen moslims en christenen, ook na 11 september 2001. Lees “Geworteld in Pakistan” verder

Geloven in vrede

(Dit artikel werd gepubliceerd in de Vredeskrant van 2008)

Het thema van de Vredesweek Kiezen voor vrede lijkt aan te sluiten bij verschillende religieuze tradities. Toen Jezus geboren werd zongen de engelen al ‘vrede op aarde’ om zijn betekenis aan te duiden. De naam ‘Islam’ betekent dat de gelovige vrede vindt door God te dienen. Vrijheid en individuele verantwoordelijkheid staan in het Boeddhisme centraal.

Wie zich gaat verdiepen in een godsdienst en tracht uit te vinden hoe men over vrede denkt vindt prachtige beelden, theorieën en aansporingen. Niettemin weten we dat godsdienstige mensen geweld tegen medemensen gebruiken. Diepgelovige joden bouwen vreselijke muren door Palestijns gebied; diepgelovige moslims plegen zelfmoordaanslagen; diepgelovige hindoes in India nemen het leven van moslims; diepgelovige boeddhisten verzetten zich in Tibet; diepgelovige christenen zoals ds. Paisley in Noord-Ierland hebben een indrukwekkende gewelddadige staat van dienst, al predikt hij nu vrede. Kortom, geloof lijkt geen garantie voor vrede en het leven lijkt nogal eens anders dan de leer. Maar wat is die leer als het gaat over het thema ‘vrede’? Lees “Geloven in vrede” verder

Het geweld van de orthodoxie

Dit artikel werd gepubliceerd onder de titel ‘Hoog tijd voor respectvolle omgang’, in het Friesch Dagblad op 9 december 2002.

In onze samenleving worden we met steeds meer geweld geconfronteerd. In een recente enquete onder jongeren scoorde de behoefte aan veiligheid op straat heel hoog. Want na Meindert Tjoelker zijn al zovelen meer door zinloos geweld omgekomen. Sommige mensen lijken absoluut niet meer tegen enige correctie te kunnen. Jongens in Venlo, die een oude dame molesteren en gecorrigeerd worden slaan er op los. Nachtclubgangers die amok maken of handtastelijk zijn en verwijderd worden, halen een pistool en schieten de portier dood. Je wilt niet horen dat er wat aan jou mankeert, dat er reden is om je gedrag te veranderen. Je neemt het niet en je slaat er op. De ANWB heeft officiëel verklaard gewelddadige klanten niet meer te helpen en als lid te schrappen; we hebben gehoord van leerkrachten die door ouders mishandeld worden en we weten van mensen die achter de kassa bedreigd worden. Er zijn dokters die geen nachtdiensten meer willen draaien op de EHBO omdat ze mishandeld worden en ook in het openbaar vervoer is geweld alom tegenwoordig. Naast geweld is nog een tweede woord bepalend geworden voor onze maatschappij. Dat is het woord emotie. Meer en meer uiten we onze emotie. We hebben het op grote schaal gezien in de politiek: Rond de moord op Pim Fortuyn, de verkiezingen daarna en de val van het kabinet. In de LPF leek er niemand te vinden die de ander uitnemender achtte dan zichzelf, integendeel, ieder diende slechts een eigen belang. Of ze nu Wijnschenk, de Jong, Van Ast of Heinsbroek heetten, ieder had een eigen agenda. Lees “Het geweld van de orthodoxie” verder

Islamitische uitnodiging tot dialoog afgewezen

Kritiek op de Protestantse reactie op ‘Een gemeenschappelijk woord’*

Inleiding

Het islamitische document A Common Word werd in 2007 gepubliceerd. Het is de wereldwijde verklaring aan de paus en andere christelijke leiders van 138 moslimgeleerden uit alle islamitische tradities over de belangrijkste overeenkomsten tussen islam en christendom, waarin ze onder meer verklaren dat de geboden om God en de naaste lief te hebben, zowel te vinden zijn in de Bijbel als in de Koran. Het is de eerste keer dat de islamitische oikoumenè zich richt tot de christelijke. Een historische gebeurtenis van formaat, die in de media veel te weinig aandacht kreeg! Vier kerkleden uit de Protestantse Kerk hebben zomer 2009 een brief aan de synode van de Protestantse Kerk geschreven over de dialoog met de islam op initiatief van dr. Hebe Kohlbrugge en drie andere ondertekenaars. De brief is mede ondertekend door vooraanstaande predikanten en theologen. De brief is allereerst een reactie op dat document A Common Word (Een Gemeenschappelijk Woord) dat door de Wereldraad van Kerken aan alle lidkerken is toegestuurd. Men schreef de brief echter ook omdat de synode in het voorjaar van 2010 een nota zal bespreken over de dialoog met moslims. In de brief geeft men drie kritische punten aan. Lees “Islamitische uitnodiging tot dialoog afgewezen” verder